Sen bir ihtimaldin…
Belki hiç olmayacaktın,
belki adın bile düşmeyecekti zamanıma.

Ama ben seni,
olacakmışsın gibi sevdim.

Hayalini gerçeğin yerine koydum içimde.
Sesini duymadan,
gözlerine bakmadan,
yalnızca kalbimin bildiği yerden bağlandım sana.

Sana dair ne varsa
içimde büyüttüm.
Bir bakış ihtimalini,
bir susuşu
ve hiç gelmeyecek olanı…

Sen bir ihtimaldin.
Ama sevgim
ihtimal değildi.

Seni bir ömür içimde yaşattım.
Tam olamasak da,
eksilmeden sevmenin adını
seninle öğrendim.

NOT: “Mürekkebe Sığınan Ruh” kitabının yazarı