SON DAKİKA
Hava Durumu

YOKUZ Kİ VAR OLALIM

Yazının Giriş Tarihi: 17.11.2026 20:39
Yazının Güncellenme Tarihi: 17.11.2026 20:40

​Sanırım, bu kez rotam yoktu. Rota uğruna çıktığım bu yolda kimliğimi, benliğimi, özümü, sözümü, duygularımı kaybetmiş; adeta ıssız bir ormanda iz bilmez, göz gözü görmez, sisli puslu, korkulu ama tutarsız ama aptal cesaretli bir şekilde ilerliyordum. Bir değil, binlerce kurt çıkıyordu karşıma; savaşçı edasıyla kafa tutuyor, yaralanıyor, kanıyordum. Ama asıl kanayan ruhum olduğu için, acıyan yaralarımı fark edemiyordum. Bu yüzden de kurtların üstüne üstüne gidiyordum; bir yola çıkmıştım artık. Ya o kurtlara yem olacaktım ya da yenemeyeceğimi bildiğim için, onlardan biri haline gelecektim.

​Olağanüstü bir şekilde ruhsuz, kalpsiz, duyarsızdım. Gerçekten hangisiydim, kimdim, neredeydim? Hiçbir şey bilmeden, hiçbir şeyi düşünmeden nefes alıp veriyordum kısır döngüye girmiş hayatımda. Arap saçına dönmüş beynimin, kalbime yaptığı oyunun enkazı altında kalmış, gördüğüm her canlıdan sessiz çığlıklarımla yardım dileniyordum. Hatta öyle ki hayvanlarla aynı dili konuşmaya başladığımı fark etmiştim.

​"Ne olacak benim bu halim?" sorusunu bile sözlükten çıkarmış, yemek yemeyi bırakmış, uyumak için yatağımı terk etmiştim. Adımı soyadımı bilmiyordum, yaşımı hiçe sayıyordum. Uzay boşluğundan dünyaya düşmüş bir göktaşıydım. Hem her şey, hem hiçbir şeydim. Bilmeyen, anlamayan, yaşamayan için belki de hiçbir şey!

​Sahi, yaşıyor muydum ben, ya da ölüm döşeğinde görmüş olduğum bir rüya mıydı tüm bunlar? Belki de kainattaki herkes bir ölüydü, belki de herkes benim rüyamın ölü tanıklarıydı.
​Amacını yitirmiş bir insan, yaşarken ölmez midir zaten? Yeryüzünde hangi insan var ki gerçek amacı için yaşayan? Mesela, bir hayvanı besledik mi, bir çocuğun kalbini sevindirdik mi ki diri olalım? Hepimiz ölüyüz. Hepimiz ölü kalplerimizin, ölü vicdanlarımızın, ölü beyinlerimizin esiriyiz. Hepimiz koca bir hiçiz. Mahkeme duvarları gibi soğuk, bir hiç!

​Mutsuz kadın çok güzel kahkaha atar. Kahkahasının tınısında çığlık tizliği vardır, dikkatli dinleyin. Eğer gerçekten duymak isterseniz duyarsınız. Kahkahaları ile ters orantılı gözleri vardır, pırıl pırıl parlar. Onu tanımayan, "Gözleri parlıyor" der; tanıyan ise o parlaklığın her an akmaya hazır gözyaşı olduğunu bilir. Dikkatli bakın! Eğer gerçekten görmek isterseniz görürsünüz.

​Ve mutsuz kadın çok güçlüdür. Hatta öyle ki, hiçbir şey onu yıkamaz, diye düşünür herhangi bir kişi. Ama onu tanıyan, duyan, gören kişi bilir ki; ürkek bir çocuktur o yaşına rağmen, büyümesini bir türlü beceremeyen.

​Seda Özlem Başpınar

Yorum Ekle
Gönderilen yorumların küfür, hakaret ve suç unsuru içermemesi gerektiğini okurlarımıza önemle hatırlatırız!
Yorumlar (0)
Yükleniyor..
logo
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.