Mutluluk Gerçekten Bulaşıcıdır ????

Geçenlerde arkadaşımın ve eşinin hastanede işleri çıktığı için altı yaşındaki küçük kızlarını bana bıraktılar. Küçük kızın, adını Şeker koyduğu bebeği de yanındaydı. Onlar evden çıkarken minik kız hemen pencereye koştu, annesiyle babasının arkasından bakmaya başladı. Sonra büyük bir heyecanla bana döndü ve gözlerinin içi gülerek
“Elif teyze, annemle babam ne kadar da mutlular”yüzündeki ifadeyi, gözlerindeki o masum sevinci anlatamam . Anne ve babası el ele tutuşmuş, birlikte yürüyerek uzaklaşıyorlardı. Küçük bir çocuğun gözünden bakınca belki sıradan bir görüntüydü ama ben o an, o küçücük kalbin içinde ne kadar büyük bir mutluluk saklı olduğunu hissettim.
Anne ve babasının birbirine duyduğu sevgiyi, yan yana oluşlarını ve birbirlerinin elini tutuşlarını gören bir çocuğun gözlerindeki güveni gördüm. Öyle saf, öyle içten bir mutluluktu ki… onların mutluluğu küçük kızın kalbine de dolmuştu.içimden şöyle düşündüm Bir çocuğun mutlu olması için yalnızca onu sevmek yetmez; onun büyüdüğü evde sevginin var olması da çok kıymetlidir. çocuklar sadece kendilerine gösterilen sevgiyi değil, anne ve babalarının birbirlerine nasıl davrandıklarını da hissederler.
inanıyorum ki çocuğunu seven insan, eşini de sevmeli, ona değer vermeli ve onu mutlu etmek için çaba göstermeli. Elbette her ailenin kendine özgü zorlukları vardır ama sevginin, saygının ve huzurun olduğu bir ev, çocuğun kalbinde güven duygusunu büyütür. Birbirini seven, birbirine sarılan, el ele yürüyen anne babalar, çocuklarına kelimelerle anlatamayacakları kadar güzel bir şey öğretirler: Sevgiyi
Beni en çok etkileyen ise küçücük bir çocuğun bu mutluluğu fark edip benimle paylaşmasıydı. Onun sevinci bana da geçti. Bir çocuğun gözlerindeki ışık, insanın kalbine dokunmaya yetiyordu.anladım ki mutluluk gerçekten bulaşıcı bazen bir gülümsemeden, bazen sevgiyle tutulan bir elden, bazen de altı yaşındaki bir çocuğun içtenlikle kurduğu küçücük bir cümleden dağılıyor dünyaya.
çocuklarımıza bırakabileceğimiz en güzel miras, onlara yalnızca sevildiğini hissettirmek değil, sevginin hayatın içinde nasıl yaşandığını da gösterebilmektir.
mutlu anne babaların el ele yürüdüğü dünyada, çocukların kalbine de umut düşer.küçük bir çocuğun mutluluğu ise hiç farkında olmadan başka bir insanın da kalbini güzelleştirir.